 |
چكيده سخنرانيها : |
|
|
|
||
استاد مدعو : خانم مونيك ژودي باليني
|
||
 ( از مركز پژوهشهاي علمي فرانسه ، مدرسه مطالعات عالي اجتماعي،
آزمايشگاه انسانشناسي اجتماعي، كلژ دو فرانس)
موضوع سخنراني: چشم اندازهاي انسانشناسي
هنر در اقيانوسه اقيانوسيه پهنه بزرگي از تعداد بسيار زيادي جزاير بزرگ و كوچك است كه بزرگترين آنها استراليا است و كشورهاي بزرگ ديگري چون زلاندنو نيز در آن وجود دارد. اين قاره از ابتداي تاريخ انسانشناسي يكي از ميدان هاي پژوهشي بسيار مورد علاقه انسانشناسان بودهاست و تحقيقات انسانشناسي به وسيلة بزرگاني چون مالينونسكي در اين قاره، امروزه جزء آثار كلاسيك اين رشته به حساب مي آيد. يكي از شاخههاي مهم اقيانوسيهشناسي در انسانشناسي در كنار تحقيقات مربوط به اديان منطقه، به هنرهاي بومي مربوط ميشود كه در بسياري موارد داراي محتوايي ديني هستند . در اين سخنراني تلاش ميشود ديدگاههاي انسانشناسي هنر دربارة اين حوزه با تاكيد بر كارها و مطالعات ميداني ارايه شود. |
||
انتخاب ديگر
 |
||
|
استاد مدعو : خانم ميشل كوكه |
||
از مركز ملي پژوهشهاي علمي فرانسه ، مدرسه مطالعات عالي اجتماعي ،
آزمايشگاه انسانشناسي اجتماعي ، كلژ دو فرانس)
موضوع سخنراني: چشم اندازهاي انسانشناسي
هنر در آفريفا
 آفريقا قاره اي بسيار بزرگ با تمدنهاي بسيار كهن است كه در دوره استعمار ضربات سنگيني را متحمل شد شناخت از قاره آفريقا ابتدا صرفاً در زمينه روابط استعماري و در موضوعاتي همچون برده داري بود اما انسان شناسان در طول 50 سال اخير توانستهاند نسبت به گنجينه هاي بزرگ هنري اين قاره آگاهي بيشتري يابند و آنها را تحليل كنند موزه نگاري اروپايي و حتي هنر مدرن اروپايي تا حد زيادي وام دار هنر آفريقايي است . در اين سخنراني تاريخچهاي از شناخت اروپا نسبت به هنر اروپا و موقعيت كنوني انسانشناسي هنر در رابطه با اين قاره و مساله مطالعات تطبيقي هنرهاي آفريقايي و اروپايي مورد بحث قرار ميگيرد. |
||
|
انتخاب ديگر
|
||
|
آقاي دكتر ناصر فكوهي |
||
( از گروه انسانشناسي دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران )
موضوع سخنراني : چشم اندازهاي انسانشناسي
هنر در ايران
 ايران كشوري است كه از لحاظ فرهنگي غنا و تنوع بسيار بالايي دارد كه در سطح زبان ها ، اقوام ، فرهنگ هاي محلي و هنرها خود را نشان ميدهد. اين تنوع خود حاصل تنوع جغرافيايي بسيار گسترده ايران است كه بهمراه خود تاريخي طولاني را نيز دارد . انسانشناسي هنر، رشتهاي است كه با رويكردي خاص، يعني جامعگرا و بين رشتهاي به موضوع هنر مينگرد و تلاش مي كند از طريق درك هنر، فرهنگ هر جامعهاي را بررسي كند. در اين سخنراني تلاش ميشود ضمن ارايه تاريخچهاي كوتاه از انسانشناسي هنر در ايران به ويژه بر چشم اندازهاي آن تاكيد شود. |
||
|
انتخاب ديگر
|
||
|
آقاي دكتر احمد آكوچكيان |
||
|
(معاون پژوهشي دانشگاه هنر اصفهان و رياست دانشكده هنر اديان و
تمدنها)
موضوع سخنراني : گفتمان دين شناختي هنر
(مباني و اصول انسانشناسي هنر در گفتمان هنر معيار) انسانشناسي، شناخت پديداري در حركت (خود فعال) در افتاده در هستي شناسنده بر بنيان خودآگاهي داراي انگيزش براي زندگي بر بنيان انتخاب خلاق و طرحانداز. براي تدبير فرا  انگيزشي حيات خويش است كه
تماميت حوزههاي ادراكات انساني- و نه فقط حوزة مرسوم مردمشناسي
با عنوان نه چندان دقيق انسانشناسي فرهنگي- در تكاپوي شناخت
اويند.بر بنيان مباني معرفتشناختي هنر (از جمله فلسفه انسانشناسي هنر و روششناسي انسانشناسي هنر و ...) حوزه ادراكات حقيقي - فلسفي، حقيقي - علمي، اعتباري به ويژه در عرصه شناختي اخلاق و حقوق، عرفاني – شهودي، حقيقي – اعتباري هنر و به اينگونه حوزه شناخت جامع انسانشناسي هنر در قالب يك نظام جامع ادراكي هماهنگ شكل ميگيرد. |
||
|
انتخاب ديگر
|